Wiesz dlaczego was bijemy?
- Nie...|- Czy wiesz dlaczego was bijemy?
- Dlaczego? |- Żeby uczcić Nowy Rok!
Teraz marsz! | Marsz!
I śpiewajcie!
Śpiewajcie coś wesołego!
Śpiewajcie głośno i wyraźnie.
* Zjednoczmy się |i podążajmy za Białym Orłem. *
* Powstańmy i walczmy z |naszymi śmiertelnymi wrogami... *
Idźcie.
Przepraszam...
...jestem brudny i śmierdzący...
Nie mamy za dużo czasu.| Chodź.
Musisz się pośpieszyć.
Masz, zobacz czy to pasuje.
Będziemy musieli cię gdzieś przemieścić.
Niemcy coraz częściej |robią nagonki na ulicach.
Na Żydów, nie-Żydów, na wszystkich.
Na każdego.
A Władek, lepiej się ogól. | Użyj mojej maszynki i wody.
Będzie się tobą zajmował Marek Kaczyński.
On jest z drugiej strony miasta.
Dziś na noc tam zostaniesz,| a potem znajdziemy ci coś innego.
Ja przyniosę jedzenie.
Dobrze. | Chodźmy.
Pokaże ci gdzie będziesz spał.
Musisz tu zostać do |jutrzejszego popołudnia.
Mamy dla ciebie mieszkanie.
W pobliżu murów getto. |Ale jest bezpieczne.
Nie będzie ci tam za wygodnie...
Nic mi nie będzie.
Dziękuję.
- Ja to wezmę.|- Co?
Daj mi to.
Idź do najdalej do przodu jak się da. | Do przedziału dla Niemców.
Na razie zasłonimy zasłony.
Ale w czasie dnia musisz |je mieć odsłonięte.
Nie zapomnij o tym.
Musi być ci lepiej po| tej stronie muru, co?
Tak.
Ale czasami nie wiem, po której |stronie muru tak naprawdę jestem.
Trochę chleba, |trochę ziemniaków, cebula...
Przyjdę jak będę mógł. Janina Gorlewska| będzie przychodzić dwa razy w tygodniu,
i przynosić ci jedzenie| i sprawdzać jak ci leci.
Dziękuję.
A i to jest bardzo ważne.
W razie nagłego wypadku, |ale naprawdę nagłego,
udasz się pod ten adres.
19 KWIECIEŃ 1943
Ognia!
16 MAJ 1943
Ręce do góry!
Dziękuję.
- Chciałam przyjść wcześnie, ale...|- Nie, nie, nie...dziękuję.
Nikt nie przypuszczał,| że wytrzymają tak długo.
Nie powinienem uciekać. |Powinienem był zostać tam i walczyć.
Władek, przestań.| Już po wszystkim.
Powinieneś być z nich dumny.
Mój Boże, jak oni walczyli...
Tak...
- A co na to Niemcy?|- Są w szoku.
Nie spodziewali się tego. | Nikt się tego nie spodziewał.
Że Żydzi będą walczyć...
Kto by pomyślał?
I co im to dało?
Co im dało?
Władek, jestem zaskoczona tobą.
Umarli z godnością,| to im to dało.
I wiesz co jeszcze?
Polska się podniosła.
Jesteśmy gotowi.
Też będziemy walczyć.
Zobaczysz.
Sprawy się zagmatwały. | Musisz opuścić to miejsce.
Co?
Co się stało?
- Ja sam uciekam. |- Ale co się stało?
Gestapo dowiedziało się co robimy.
Aresztowali Janinę i Andrzeja.
Niedługo dowiedzą się| też o tym miejscu.
- Musisz natychmiast uciekać. |- Ale gdzie ja mam iść?
Spójrz na mnie, |nie mogę stąd wyjść...
- Czy mam jakieś szanse tutaj? |- To już twoja decyzja.
Ale jak tylko zaczną dobijać się |do mieszkania, to wyskocz przez okno.
Nie pozwól im,| żeby cię dostali żywego.
Ja mam truciznę i też nie pozwolę, |żeby mnie dostali żywcem.
Otwieraj!
Otwórz drzwi, albo wezwę policję!
Ty jesteś z tego mieszkania?
- Nie jesteś zameldowany.|- To należy do mojego znajomego.
Przyszedłem go odwiedzić, |ale musiałem...się z nim minąć...
Masz dowód osobisty?
Pokaz mi swój dowód osobisty!
Tak, oczywiście.
- Chcę obaczyć twój dowód osobisty!|- Co się tu dzieje?
On jest Żydem!
Żyd! |Stój! Żydzie!
Zatrzymajcie go!
MICHAŁ DZIKIEWICZ
Tak?
Pan Kaczyński mnie przysłał.
Władysław Szpilman...
Proszę wejść.
Przepraszam, ja...
Przepraszam...dostałem ten| adres i szukam pana Dzikiewicza.
Michał Dzikiewicz.
To mój mąż.
Wejdź.
Usiądź.
Potrzebuję pomocy...
On wróci przed godziną policyjną.
Ukrywałem się.
Potrzebuję miejsca, |gdzie mógłbym się zatrzymać.
On niedługo wróci.
Jak długo jesteście małżeństwem.
Dopiero ponad rok.
A jak tam Jurek?
Nie żyje.
Och...
A kiedy jest termin dziecka?
Na Gwiazdkę.
To nie jest najlepszy czas, |żeby mieć dzieci...
A...
To jest mój mąż.
To Władysław Szpilman.
Marek Kaczyński go przysłał.
A tak, pamiętam.
Pan Kaczyński kazał mi się z panem| skontaktować w nagłym wypadku.
Proszę się nie przejmować.
Nie możemy pana przemieścić dzisiaj.
Prześpi się pan na kanapie.
Przepraszam...
Przepraszam, czy mógłbym |dostać kawałek chleba?
Tak, oczywiście. |Zaraz coś zjemy.
Proszę usiąść.
Proszę.
Dziękuję.
Och...dziękuję...
Jesteśmy na bardzo niemieckim obszarze.
Na przeciwko jest szpital przyjmujący| rannych z rosyjskiego frontu.
A obok jest policja.
Ale to bezpieczne miejsce.
Bedzie pan wiedział co się dzieje.
Będę pana zamykał.
Nikt nie wie, |że pan tu jest, więc...
...proszę być tak cicho,| jak to możliwe.
Wszystko dobrze?
Dziękuję.
To jest Antek Szałas.
On się będzie tobą zajmował.
- Miło mi.|- Miło mi.
Dziękuję.
Dam mu zapasowy klucz.
Będzie przynosił jedzenie i| sprawdzał czy wszystko w porządku.
On jest w podziemiu.| To dobry człowiek.
Nie pamięta mnie pan,| panie Szpilman?
Nie, nie wydaje mi się.| Radio w Warszawie.
Byłem technikiem.| .
Służyłem panu niemal każdego dnia.
Przepraszam, nie pamiętam...
To nie ma znaczenia.
Niech się pan o nic nie martwi.| Będę pana często odwiedzał.
Prasa donosi, |że alianci bombardują Niemcy.
Noc, za nocą, za nocą...
Kolonia, Hamburg, Berlin.
I Rosjanie urządzają| im prawdziwe piekło.
To jest początek końca.
Miejmy nadzieję...
I udało się przeżyć...
Tutaj jest kiełbasa,
chleb i dobra wódka.
Jak długo to jeszcze potrwa?
Już nie długo.
Myślę...chyba mam wszy.
Nie martw się tym.
Po prostu śmiesznie wyglądasz.
Mój dziadek ostał rzucony przez| dziewczynę jak złapał wszy.
Do dna.
Dlaczego nie przyszedłeś wcześniej? |Już minęły prawie dwa tygodnie, ja...
Spokojnie...| Władek...
Muszę zdobywać pieniądze na jedzenie.
Potrzebuję rzeczy, | które mógłbym sprzedać.
Nie jest łatwo.
Masz...sprzedaj to.
Jedzenie jest ważniejsze niż czas.
Właśnie, miałem ci powiedzieć...
Alianci wylądowali we Francji.
Rosjanie będą tu niedługo.
Skopią Niemcom tyłki.
Już niedługo!
Władek...
Władek?
Wiedziałam.
Wiedziałam, że tak to się skończy.
- On potrzebuje lekarza.|- To jest zbyt niebezpieczne.
Może doktor Łuczak?| Jemu można zaufać.
Dorota nie bądź niemądra,| on jest za dobrze znany.
- On potrzebuje lekarza.|- Nie, ty zostań.
Ja pójdę.
Przyszliśmy się pożegnać.
Jedziemy do mojej matki do Otwocka.
Dziecko już tam jest.| Tam jest bezpieczniej.
Niemcy mogą się zacząć |wycofywać już niedługo.
Ten Szałas powinien być zastrzelony.
On zbierał pieniądze na ciebie| po całej Warszawie...
...i najwyraźniej ludzie byli bardzo hojni.
Więc uzbierał sobie pokaźną sumkę.
O mój Boże...
Niedożywienie i odwodnienie...
...ale przeżyje.
Postaram się mu załatwić jakieś leki, |ale nie będzie łatwo.
Czy może go pan |jeszcze raz odwiedzić?
- Kto wie? |- Panie doktorze?
- Dziękuję.|- Nie mów, odpoczywaj.
Dziękujemy doktorze...
Przynieśliśmy ci trochę jedzenia.
Coś ci teraz przygotuję.
A potem musimy iść.
1 SIERPIEŃ 1944
Wychodźcie!
Wychodźcie, wychodźcie, szybko!
Wychodźcie szybko! | Niemcy będą ostrzeliwać ten budynek!
Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże!
Nikogo tu nie ma!
Sprawdź na dachu.
Tak, tak, sprawdziłem.
Co ty tu robisz?
Kim jesteś?
Rozumiesz mnie?
Tak.
Więc co ty tu robisz?
Ja chciałem...
...próbowałem otworzyć tą puszkę.
Mieszkasz tutaj?
Czy pracujesz tutaj?
Nie.
Więc czym się zajmujesz?
Ja jestem...
...byłem pianistą.
Pianista?
No chodź.
Zagraj mi coś.
Ukrywasz się tutaj?
Żyd?
Gdzie się ukrywasz?
Na strychu.
Pokaż mi gdzie.
Masz jakieś jedzenie?
Baczność!
- Spocznij.|- Dzień dobry kapitanie.
Żydzie!
Przepraszam...
Co to za strzały?
Rosjanie.| Są po drugiej stronie rzeki.
Musisz po prostu |zaczekać kilka tygodni.
Co się dzieje?
Wycofujemy się.
czy Rosjanie już tu są?
Jeszcze nie.
Nie wiem...nie wiem |jak mam panu dziękować.
Dziękuj Bogu, nie mnie.
To on chce, żebyśmy przeżyli.
Cóż...przynajmniej |musimy w to wierzyć.
Masz.
Weź to.
- A pan? |- Ja mam inny.
Cieplejszy.
Co zamierzasz robić |jak to wszystko się skończy?
Znowu będę grał na pianinie.
W Polskim Radio.
Jak się nazywasz?
Żebym mógł cię posłuchać.
Szpilman.
Szpilman?
Tak.
To dobre nazwisko dla pianisty.
Niemiec! | Niemiec!
Nie!
Nie! Nie strzelajcie!| Jestem Polakiem!
Proszę! | Jestem Polakiem!
- Wychodź z rękami w górze!|- Błagam...
Nie strzelajcie...| nie strzelajcie, błagam...
Jestem Polakiem.
Zejdź na dół.
Proszę...
Jestem Polakiem.
- Proszę, proszę... |- To Polak.
Tak, jest Polakiem.
Po co ci kurwa ten płaszcz?
Zimno mi.
Pierdoleni Niemcy!
Mordercy!
Pieprzone bydlaki!
- Zabójcy!|- Bydlaki!
Spójrzcie teraz na siebie!
Zabraliście mi wszystko co miałem.
Mnie, muzykowi.
Zabraliście moje skrzypce!
Odebraliście mi duszę!
Jesteś muzykiem?
- Tak.|- Czy znasz...
...pianistę o nazwisku Szpilman?
- Z Polskiego Radia?|- Oczywiście, że znam Szpilmana.
Pomagałem mu jak się ukrywał.
Powiedz mu, że tu jestem.
Poproś go, żeby mi pomógł...
- Jak się nazywasz?|- Hosenfeld...
- Jak?|- Cisza!
Idź!
To było tutaj,| jestem tego pewny.
Ale już nie jest tutaj...
Wrzeszczałem do nich bluźnierstwa.| Nie jestem z tego dumny, ale to robiłem.
I jestem pewien, |że stałem tam gdzie ty teraz.
Tu był drut kolczasty.
I ten Niemiec podszedł do mnie.
Nie dosłyszałeś jak się nazywa?
Nie...
Zapytam w baraku,| może będą coś wiedzieli.
WŁADYSŁAW SZPILMAN MIESZKAŁ W WARSZAWIE,| AŻ DO DNIA SWOJEJ ŚMIERCI 6 LIPCA 2000
MIAŁ WTEDY 88 LAT
NIEMIECKI OFICER NAZYWAŁ SIĘ |KAPITAN WILM HOSENFELD
WIADOMO TYLKO, ŻE ZMARŁ W SOWIECKIM |WIĘZIENIU DLA JEŃCÓW WOJENNYCH W 1952 ROKU
PIANISTA
Synchro do releasu|The.Pianist.LIMITED.DVDRip.SCREENER.XviD-QiX - Maphia